خانه

فیزیک کوانتومی جهانی کاملا پر رمز و راز را توصیف می‌کند. مسلماً انیشتین یکی از متفکران پیشرو در عصر حاضر بود و با نظریه کوانتوم تا حد زیادی درگیر بود. افکار جدید و پیشگامانه وی به طور ساده ای با حقایق فیزیک منطبق بود. اگر نظریه کوانتوم مانند اکنون موفق نبود، انشتین می توانست از آن انتقاد یا آن را رد کند. اما از همان روزهای اولیه، نظریه کوانتوم فوق العاده موفق بود و به نظر می‌رسید هیچ فردی در گوشه و کنار جهان با آن مشکلی ندارند. 

انیشتین در این موقع می بایست احساس تنهایی می‌کرد. اما او به اندازه کافی به قدرت استدلال خود برای پافشاری در شک و تردیدش به فیزیک کوانتومی مطمئن بود.

انیشتین در اشتباه بود. با این وجود پیش‌نیاز فهمیدن غرابت عمیق فیزیک کوانتومی، درک تلاش‌ها و درگیری‌های انیشتین است. من شما را قانع خواهم کرد که برای پذیرش موفق نظریه کوانتومی باید خودتان را جای انیشتین بگذارید و همه‌ی کشمکش‌ها را پشت سر بگذارید.

شما می توانید! زیرا مزیت زندگی در سال های بعد شامل حال شما شده است. اگر انیشتین 10سال دیگر زنده می‌ماند و خودش را از قیدهایی که به فیزیک کلاسیک محدودش می‌کردند، رها می‌کرد، دیدگاه بهت‌آوری که توسط جان بل ⁽¹⁾ فیزیکدان انگلیسی نتیجه شده بود، می‌توانست بزرگترین شوک عمرش را به او بدهد. این موضوع به او کمک می‌کرد تا موانع ذهنی‌اش در پذیرش فیزیک کوانتومی برطرف شود و مانند ما دیدگاه عمیقی از واقیعیت به دست آورد.

انیشتین احتمالا احساس کرده بودکه شهود فیزیکی‌اش ارتباطش را با واقیعت از دست داده است. او قطعاً این ادعای فاینمن که گفته بود: "هیچکس فیزیک کوانتومی را نمی‌فهمد." را قبول کرده بود.

افسوس که هیچکدام از آن‌ها واقعیت پیدا نکرد. انیشتین تا سال 1955 بیشتر زنده نماند. جان بل هم در آن زمان در حال کار بر روی رساله دکترایش در زمینه فیزیک هسته‌ای بود و هنوز درگیر موضوعی که امروز به نظریه بل ⁽²⁾ مشهور است نشده بود. در نتیجه انیشتین به عنوان آخرین فیزیکدان کلاسیک بزرگ، از دنیا رفت. غافل از اینکه جادوی کوانتوم به زودی آشکار خواهد شد.

چه چیزی ذهن انیشتین را درگیر کرده بود؟ بعد از مرگش چه دیدگاهی حاصل شد؟

افراد غیر متخصصِ علاقه‌مند به رمز و راز کوانتوم یک نسخه از نظریه کوانتوم که توسط انیشتین ارائه شد و سطح سختی آن پایین است را دائما تکرار می‌کنند. آن‌ها اصل عدم قطعیت هایزنبرگ و احتمالاتی بودن ذات اندازه‌گیری‌های کوانتوم و به دنبال آن این بیان از انیشتین که "خدا هیچ‌گاه تاس نمی‌اندازد." را می‌آموزند. این جمله به شما چیزی به جز یک کاریکاتور از از جایگاه انیشتین در مکانیک کوانتومی ارائه نمی‌دهد. نگرانی انیشتین عمیق‌تر بود و در واقع به دنبال این سوال بود که چه چیز واقعیت را در دنیای پیچیده کوانتوم  تشکیل می‌دهد.  انیشتین درباره خدا و تاس صحبت کرد، اما این جمله را هم گفت که "آیا واقعاً فکر می‌کنی وقتی که تو به ماه نگاه نمی‌کنی، ماه آن‌جا نیست؟" این نقل قول ما را در مورد تردید انیشتین در مورد نظریه کوانتوم مطمئن‌تر می‌سازد.

 

 

1- http://en.wikipedia.org/wiki/John_Stewart_Bell

2- http://en.wikipedia.org/wiki/Bell_theorem

 

 

برای مطالعه بیشتر اینجا را بخوانید:

اضافه کردن نظر

نام (درخواست شده)

ایمیل

وب سایت

برای دنبال کردن نظرات به من اطلاع دهید

تازه کردن

ارسال

لغو